Door grasvelden van mensen

als een pantser gevouwen een kind

alleen

zonder vertrouwen.

Zee├źn van tijd en een nooit gespeeld spel brengt gezelligheid in kopjes 

zonder geweld.

Ze speelde met krijt

Had in verbeelding twee bananen gepeld,

maar het bed was kwijt.

Hollen achter de tram aan.

In drommen de warmte aanraken.

Kleine wolkjes uit monden,

ze praten langs haar heen.

Ze heeft geen deken alleen een laken.

Haar handen gevouwen,

met wensen zo zoet,

wilde ze enkel een klein beetje houden

van de uitgedeelde koek.

Zo bang als een muis…..

Zoekt zij slechts een thuis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *