Niet graven, draperen of ontrafelen,

doe het deksel gewoon dicht.

Houdt het voor altijd gesloten en lach achter een laagje vernis.

Hoor niet het kloppen van het leven door de aderen van je verleden. 

Blijf in alle stijfheid zuchten in het 

getimmerd heden. 

Het zal niet weggaan, nooit niet,

het zal altijd blijven bestaan. 

Voel het kloppen van je hart en doe het deksel ervan af. 

Even doet het pijn, tot het zout uit je tranen 

is verdampt. 

Dan, zal je lach weer vrij zijn en onuitputtelijk charmant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *