Evenaar je met niemand.

Het verhaal vertelt zichzelf.

Schaam je voor niemand,

geen daad is zonder reden

geen waarheid maar de helft.

Je adem snelt je vooruit daar waar

je daden voor altijd staan.

Vastgeklonken in ieders gezichtsveld, zul je blijven bestaan.

Het geeft niet wat een ander zegt of denkt,

de waarheid is een lichtgewicht dat zijn ware aard niet kent.

We liepen in een onbekend land al hadden we kunnen vliegen

We liepen

door een woud met doornen zo groot als duiveneieren,

waren we zo goed als niet dichterbij een oneindig verhaal. 

We wandelden voort alsof we niets zagen,

maar de waarheid was nabij.

Het was niet in onze taal, 

maar we begrepen de indringende tonen en

we hoorden de harde klank.

We wilden, denk ik allebei,

dat we het over konden doen.

Niets waardig was onze dank,

want zij was opgegaan in het ongrijpbare iets.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *