Half verscholen kijkt ze voorbij de schimmen,  

haar blikt blijft rusten

op de man.

Tergend langzaam zal ze de lichten dimmen,

met de toekomst in haar hand.

Nog éénmaal haar meisje sussen

en daarna zal de zon weer voor haar schijnen.

Het waterige beeld dat haar altijd vergezelt,

zal eindelijk verdwijnen.

Zo had zij zichzelf verteld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *