Hier onder het bladerdek

ingesloten in mijn tuin,

waar ik alleen de vogels hoor,

merk ik niks van de puin 

die daarbuiten de stemmen smoort.

Ik wil hier blijven in mijn eigen vrede,

zwevend bij iedereen vandaan.

Blij zijn zonder aanwijsbare reden.

Ik wil niet horen en niet zien

dat er buiten dit paradijs

een wereld is waarin ik niet wil bestaan.

Ik sta op uit mijn stoel en kijk

naar de blauwe lucht en het groen van de bomen. 

Laat de wereld maar hier komen,

hier waar er geen meningen zijn

en geen ruis.

Hier waar alles goed is

en niets tegen mijn gevoel indruist. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *