Zachtjes streelt de wind je huid. Als je je ogen sluit, ben je heel even in een wonderlijk ogenblik. Je hoort het ritselen van de bladeren en je voelt je kleine ik. Daarbinnen zit ze stil te luisteren wanneer ze op moet. Maar ze mag nu even stil zijn. Je laat haar haren waaien in de wind, je kijkt met genegenheid naar haar en je voelt geen pijn. Zij zit daar rustig, jouw kleine kind.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *