Ik heb regelmatig fijne gesprekken met mijn kinderen. Met mijn zoon vaak over hoe we beide in het leven staan en met dingen omgaan. Met mijn dochter over dingen waar we moeite mee hebben en hoe we daarmee omgaan.

Beide geven altijd aan hoe fijn ze het vinden met me te kunnen praten en dat zo’n gesprek altijd helpt.  Gisteren voelde ik me zo blij en intens dankbaar. Mijn zoon beschreef hoe hij mij zag als moeder en hoe fijn hij zijn opvoeding heeft ervaren. “Je bent bijzonder mam, je lijkt op geen enkele ‘moeder’ die ik ken. Je leeft en geniet en bent zoals je bent, overal. Door jou kan ik zijn wie ik ben. De vrijheid en de veiligheid die je me gaf, waren in balans en had ik zo nodig. Ik ben zo blij dat juist jij mijn moeder bent. 

Ik was diep geraakt en zo vertederd. Mijn lieve kind, het enige dat ik ooit voor ogen had en heb, is dat je kan zijn wie je bent en dat je gelukkig bent. Kort geleden had ik met mijn dochter een zelfde soort moment. Ze liet me weten dat ik haar zo kon geruststellen en problemen klein kon maken. Dat ze zo blij was met mij als moeder. Zo warm voelde dat van binnen.

Ze voelen zo dichtbij en zo mij. Ik ben zo blij en dankbaar dat ze blij zijn met hun verleden en blij met henzelf. Dat ik daar een stukje aan heb bijgedragen en dat ze me zo waarderen zoals ik ben, is een prachtig cadeau. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *