Soms is een woord genoeg, 

zegt een blik meer dan woorden 

en spreekt de stilte voor zichzelf.

Een trilling in een stem,

weggedraaide ogen,

vingers friemelen nerveus of liggen onbewogen.

Het is voorbij en 

voor altijd aanwezig. 

Het was de waarheid, maar

het is de leugen die de lucht vult. 

Van binnen stormt het 

en is er minachting voor het geduld. 

Zij wacht 

rustig tot het tij keert 

en ontvouwt zich dan 

in volle glorie 

daar waar je haar 

het minst verwacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *