De basis van de Intense world theory van het echtpaar Markram is dat bij autisme lokale circuits in het brein heel sterk zijn verbonden, ze zijn hyperactief, de cellen reageren en leren sneller en die hyperactieve hersencircuits zorgen voor bovenmatige zintuigelijke waarneming, voor buitensporige aandacht, voor versterkt leren en voor bovenmatige emoties. Er is geen sprake van een gebrek, van remmende hersencellen, het is juist overgevoeligheid, overreagerende neuronen. Mensen met autisme worden overspoeld door de intense beleving.

Het traditionele beeld van iemand die moeilijk contact maakt, die zich niet in andere mensen kan inleven klopt lang niet altijd. Sommigen kunnen stemmingen en gevoelens wel degelijk aanvoelen, maar niet altijd omzetten in passend gedrag.

Bij kinderen (en volwassenen) met autisme kunnen gewone gebeurtenissen al traumatisch zijn, omdat alles versterkt binnenkomt en de circuits het overdreven sterk vastleggen, dat zorgt later voor angstig gedrag.

Als je prikkels vermijdt en een voorspelbare omgeving biedt dan kun je veel van de problematische symptomen minimaliseren. Begrip is een sleutelwoord. Als je weet waar iemand met autisme last van heeft en dat er van binnen dingen opstapelen over de dag, dan is de woede-uitbarsting ineens niet meer plotseling en out of the blue. Mensen met autisme hebben veelal wel empathie, het zijn vaak de mensen zonder autisme die geen empathie hebben of tonen.

Naar een artikel van Niki Korreweg uit de NRC. Ik vond een aantal zaken uit het onderzoek zeer aansluiten bij mijn eigen ervaringen. Daarom heb ik stukjes geciteerd uit het artikel. Autisme hoort in mijn leven, ik leef ernaar, tussen en in. Ik weet wat bij me past en wat goed is voor me om fijn te leven, ik gun het iedereen om dit ook te weten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *