Waar was ik afgelopen week? In mijn hoofd. Ik puzzelde hoe ik mijn taken af kon krijgen en ondertussen verloor ik ieder moment. Slapen ging lastig en zodra ik wakker was, begon het malen.

Het duurde even eer ik het door had. Ik werd emotioneel en vol in mijn hoofd en ik barstte in huilen uit. Daar was ik weer. Uit mijn hoofd getuimeld. En nu zit ik voor me uit te staren. Laat de rust op me in werken. Ruik de bloemen weer, hoor de vogels en voel de hond onder mijn hand zonder dat ik moet en moet.

Juist op dit moment vliegt een musje rakelings voorbij en landt in de klimop naast me. Ieder wezentje dat op je pad komt,  komt je iets vertellen. Ik geloof daarin, want altijd als ik dan opzoek wat het betekent, klopt het met wat er op dat moment in mijn leven, mij, speelt.

Vandaag doe ik niets, zit in de tuin, wandel wat en wees lief voor mezelf, per slot van rekening ben ik de enige die mezelf gelukkig kan maken­čÖĆ

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *